You are here:  / informacje RK / Prawdziwy Bohater Stanu Wojennego – Ryszard Majdzik

Prawdziwy Bohater Stanu Wojennego – Ryszard Majdzik

Ryszard Majdzik

Zapraszamy na wywiad rzekę do Studia Radia Kalwaria w piątek 11 grudnia (powtórka 13 grudnia) od godz. 17:00. Będziemy słuchać opowieści Ryszarda Majdzika.

 

Ryszard Majdzik, ur. 20 VII 1958 w Skawinie k. Krakowa. Ukończył Zespół Szkół Elektryczno-Mechanicznych tamże (1976) i LO w Krakowie (2001).

1976-1977 tokarz w Zakładach Doświadczalnych w Skawinie, w 1977 magazynier w hucie aluminium tamże, 1977-1978 monter turbin parowych w Elektrowni Skawina, w 1978 monter zestawów trakcyjnych w PKP Kraków-Płaszów, 1978-1983 ślusarz-tokarz w Zakładzie Konstrukcji Stalowych Elbud w Krakowie. 1978-1980 współpracownik KSS KOR, SKS, uczestnik ROPCiO. W czasie służby wojskowej za dyskusję o zbrodni katyńskiej aresztowany, w IV 1979 przytrzymywany w Opolu, w VII 1979 zwolniony. 1979-1980 drukarz, kolporter wydawnictw niezależnych. Od 29 XI 1979 członek założyciel Porozumienia Młodych Niepodległość i Demokracja; od początku 1980 członek KPN, wystąpił w VII 1980 (po wpadce punktu poligraficznego, który zorganizował u Bogdana Samborskiego przy ul. Findera w Krakowie).

25-31 VIII 1980 organizator najdłuższego solidarnościowego strajku okupacyjnego w Małopolsce w ZKS Elbud; od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w Elbudzie, następnie przewodniczący KZ, od 15 IX 1980 członek założyciel MKZ Małopolska, od III 1981 współzałożyciel KOWzP przy MKZ, w VII 1981 delegat na I WZD Regionu Małopolska, członek Prezydium ZR, delegat na I KZD;, od 5 III 1981 członek Prezydium KOWzP, w XI 1981 w ramach KOWzP współorganizator Marszu Wolności i Praw Człowieka w Krakowie; od IX 1981 członek Klubów Służby Niepodległości.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Nowym Wiśniczu, Załężu k. Rzeszowa, Kielcach-Piaskach, VI-VIII 1982 uczestnik 51-dniowej głodówki, przewieziony do szpitala w Krakowie przy ul. Śniadeckich, skąd we IX 1982 zbiegł i pozostawał w ukryciu; 27 IX 1982 oficjalnie zwolniony. W I 1983 ponownie pracownik Elbudu, organizator i przewodniczący TKZ. 31 VIII 1983 w 3. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych organizator 5-minutowego strajku w Elbudzie, następnie przemarszu do kościoła św. Józefa w Podgórzu, za co 2 IX 1983 zwolniony z pracy. W 1983 ślusarz w Kombinacie Budownictwa Mieszkaniowego w Krakowie-Kobierzynie, 1983-1984 mechanik pojazdów gąsienicowych w Zakładzie Melioracji Wodno-Kanalizacyjnej w Krakowie-Borku Fałęckim, 1984-1988 pracownik Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej w Skawinie. W 1983 wydawca (z Adamem Szostkiem, Markiem Byrglem, Robertem Kościelnym, Teresą Buńko, Anną Majką, Markiem Klimczykiem, Zbigniewem Sikorskim i Tadeuszem Jodłowskim) w Skawinie podziemnego pisma „Wolny Głos”; w III 1984 inicjator pisma TKZ „Elbudowiec”, w IV 1984 współzałożyciel (z Ryszardem Kusiem, Marianem Banasiem, Wiesławem Mazurkiewiczem i Julianem Mielnikiem) Komitetu Pomocy Więzionym za Przekonania (od 1985 Komitet Obrony Więzionych i Prześladowanych za Przekonania Polityczne „S” Regionu Małopolska), po wyjeździe w VIII 1984 R. Kusia do USA przewodniczący, 1984-1987 współwydawca podziemnego pisma „Homo Homini”, drukarz, kolporter. Po rozbiciu TKZ w Elbudzie oskarżony o kierowanie nielegalną organizacją, od IV 1984 w ukryciu; od 13 VI 1984 poszukiwany listem gończym, 2 IX 1984 aresztowany, przetrzymywany w areszcie WUSW w Krakowie przy ul. Mogilskiej, 7 IX 1984 sprawę umorzono na mocy amnestii. W XI 1984 sygnatariusz Inicjatywy Obywatelskiej w Obronie Praw Człowieka Przeciw Przemocy. 19-25 II 1985 uczestnik głodówki rotacyjnej w kościele Narodzenia NMP w Krakowie-Bieżanowie. W 1985 współorganizator KOS Skawina. 1985-1989 drukarz (z żoną Beatą Majdzik) „Solidarności Skawina” (kontynuacja „Wolnego Głosu”) oraz „Orła Białego”. W IV 1988 ogłosił pogotowie strajkowe w Przedsiębiorstwie Gospodarki Mieszkaniowej w Skawinie w solidarności ze strajkującymi hutnikami, 26 IV – 4/5 V 1988 uczestnik strajku w Hucie im. Lenina. Od 1988 po wyjeździe Jacka Klasia za granicę ponownie przewodniczący TKZ w Elbudzie. W l. 80. wielokrotnie zatrzymywany w związku z uczestnictwem w manifestacjach, m.in. 13 IX 1983 skazany przez kolegium ds. wykroczeń na 2 mies. aresztu bez prawa zamiany na grzywnę.

W 1989 przeciwnik Okrągłego Stołu. Od 1990 ponownie pracownik Elbudu (obecnie Stp Elbud Sp. z o.o.). Od 1990 w Solidarności ’80, przewodniczący KZ w Elbudzie, przewodniczący Regionu Małopolska, członek KK. 21 III 2006 współorganizator w Krakowie z upoważnienia Polonii Amerykańskiej i Australijskiej (z Arturem Rogalą i Małgorzatą Mamajko) Grupy Polonia bez Agentów działającej na rzecz lustracji środowisk polonijnych.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżem Semper Fidelis (2009), Medalem Niezłomnym w Słowie (2011).

25 VII 1980 – 25 V 1987 rozpracowywany przez p. III RUSW w Skawinie w ramach SOS krypt. Skawinka/Skawinka II; 18 IV – 17 IX 1984 przez Wydz. V WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Koło; 15 I 1985 – 19 XII 1987 Wydz. III WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Fantasta; 19 VI 1987 – 26 I 1990 przez p. V RUSW w Skawinie w objęty KE krypt. Niepoprawny.

Źródło: Encyklopedia Solidarności

LEAVE A REPLY

Your email address will not be published. Required fields are marked ( required )